Sana hamileliğimin 3. ayında "Ben burdayım anne"dercesine ilk kıpırdanışındı bana anneler günü hediyen.Çünkü o gün gerçekten anneler günüydü.O zamandan belliydi hassas bir çocuk olacağın... Birgün "ANNE"derken bana,sustun.Kabuğuna çekilmeye başladın.Nedeninin OTİZM olduğunu öğrendiğimde damarlarımdaki kan çekildisanki,dünya başıma yıkıldı.Sabırla işledim seni nakış gibi,yasımı da tuttum ama sana sarılarak.Gecelerce ağladım,kendimi suçladım,lanetledim,ölmek bile istedim ama sana hayatı öğretmekten vazgeçmedim.Meleğim gece uyuduğun zamanlarda sana bakar"neden sen?"diye ağlamaktan çıldıracağımı sandığım çok geceler yaşadım.Ama senden vazgeçmedim,utanmadım ve hep sana güvendim.Yine sana bakarken bir gece yemin ettim "SEN BENİMSİN,SENİ BU İLLETE ASLA BIRAKMAYACAĞIM"diye.Biz seninle hep dünün savaşını verdik meleğim.Kılıcımızı kalkanımızı kusandık o cam fanusu kırman ve hayata bir yerlerden yakalaman içinberaber savaştık cevrenin önyargılarına ve anlayışsız yaklaşımlarına Sen varsın ya,benim kaybedecek hiçbirşeyim yok.Sen benim gücüm,aşkım,VUSLATIMSIN.Seni her gördüğüm rüyamda,hiçbirşey yokmuş gibi yaşıtların gibi konuşur,oynarken görürdüm seni.Rüyalarım gerçek oldu,bu sene okula başlayacaksın ve bana ihtiyacın olmadan her işini başarabiliyorsun.Ama bilkı ben herzaman senin yanındayım,ben önce seninim,ben senin sağ kolunum.Seni ikl kucağıma aldığımda altın sarı saçlarınla aydınlatmıştın içimi,hala devam ediyorsun.Bana ufak hedeflerle büyük mutluluklar yaşamayı öğrettin.Başardıklarınla,bana hergünü anneler günü gibi yaşatıyorsun ve anneliğimi dolu dolu hissettiriyosun. Seni bana veren ALLAHa sonsuz teşekkürler.İyiki varsın canım oğlum;Çünkü ben herşeyi senin gözünden sevmeyi öğrendim.Yalın,yalansız ve meleklere yakışır bir şekilde.Çünkü ben herşeyi senin gözünden sevmeyi öğrendim. SENİ ÇOK AMA ÇOK SEVİYORUM MELEĞİM Annen

Hande